चितवन । वर्गीय उत्पीडन, राज्यदमन र शोषणविरुद्धको निरन्तर संघर्षबाट राजनीतिक पहिचान निर्माण गरेका प्रताप गुरुङलाई नेपाली कम्युनिस्ट पार्टी (नेकपा) ले चितवन क्षेत्र नं. २ बाट प्रतिनिधिसभा उम्मेदवारका रूपमा अघि सारेको छ। ४२ वर्षे गुरुङ ईच्छाकामना गाउँपालिका–३ का स्थायी बासिन्दा हुन्।
गुरुङको राजनीतिक चेतनाको विकास २०५२ सालमा नेकपा (माओवादी) को सदस्यता लिएसँगै भएको हो। सामन्ती, दलाल पुँजीवादी राज्यसत्ताको विरुद्ध उठेको जनयुद्धको धारमा आफूलाई समर्पित गर्दै उनले कम उमेरमै वर्गसंघर्षको मोर्चा समातेका थिए।
२०५५ देखि २०५८ सालसम्म माझगाउँ माध्यमिक विद्यालयमा शिक्षण पेशामा संलग्न रहँदै उनले श्रमिक–किसान वर्गसँगको प्रत्यक्ष सम्बन्धलाई राजनीतिक अभ्यासमा रूपान्तरण गरे। २०५८ सालमा चितवन जिल्लाको जनसरकार सदस्यको जिम्मेवारी सम्हाल्दै जनसत्ताको अभ्यासमा सहभागी भएका गुरुङ सोही वर्ष चैत १४ गते जनयुद्ध उत्कर्षमा रहेका बेला ईच्छाकामनाबाटै प्रतिक्रियावादी राज्यसत्ताद्वारा गिरफ्तार भएका थिए। करिब १४ महिना हिरासतमा रहँदा समेत उनी वैचारिक रूपमा विचलित भएनन्। २०६० साल असार १२ गते रिहा भएपछि उनी पुनः जनयुद्धको मोर्चामा दृढतापूर्वक उभिए।
२०६२–०६३ को ऐतिहासिक जनआन्दोलनमा काठमाडौं उपत्यकामा अग्रमोर्चामा रहेर आन्दोलनलाई निर्णायक मोडमा पुर्याउने कार्यमा संलग्न गुरुङ १९ दिन हिरासतमा परे। सोही वर्ष पार्टीको जिल्ला कमिटी सदस्य बनेका उनी शान्ति प्रक्रियापछि पनि क्रान्तिकारी वैचारिक लाइन र जनपक्षीय राजनीतिको पक्षमा निरन्तर सक्रिय रहँदै आएका छन्।
२०७४ सालको स्थानीय तह निर्वाचनमा ईच्छाकामना गाउँपालिकाको उम्मेदवार बनेका गुरुङ सुधारवादी शक्तिको गठजोडबाट करिब ६ सय मतान्तरले पराजित भए। तर उक्त पराजयलाई वैचारिक पराजय होइन, राजनीतिक संघर्षको एक चरणका रूपमा ग्रहण गर्दै उनी जनसम्पर्क, संगठन विस्तार र वर्गीय चेतना निर्माणमा निरन्तर लागिरहे।
हाल उनी नेपाली कम्युनिस्ट पार्टीको बागमती प्रदेश सचिवालय सदस्यका रूपमा संगठन सुदृढीकरणमा सक्रिय छन्। साथै तमु ह्युल छोज धि चितवन जिल्ला सल्लाहकारको जिम्मेवारीमा रहेर पहिचान, वर्ग र सामाजिक न्यायको सवाललाई राजनीतिक बहसको केन्द्रमा राख्दै आएका छन्। स्थानीय स्तरमै बसेर विकास निर्माण, श्रमिक–किसानका मुद्दा र जनताको दैनिकीसँग जोडिनु उनको राजनीतिक कार्यशैलीको मूल विशेषता हो।
२०८२ सालको निर्वाचनमा चितवन क्षेत्र नं. २ बाट उम्मेदवार बनेका गुरुङले दलाल पुँजीवादी संसदीय राजनीतिका सीमाभन्दा बाहिर उभिएर जनताको वास्तविक सत्ता, सुशासन र समानतामा आधारित विकासको एजेन्डा अघि सारेका छन्। परिवर्तित समयमा जनताको वर्गीय एजेन्डा स्थापित गर्ने र जेन–जी पुस्ताको विद्रोही चेतना तथा परिवर्तनको आकांक्षालाई राजनीतिक शक्तिमा रूपान्तरण गर्ने प्रतिबद्धता उनले व्यक्त गरेका छन्।
चितवन–२ मा गुरुङसँग नेपाली कांग्रेस, नेकपा एमाले र राष्ट्रिय स्वतन्त्र पार्टीका उम्मेदवारबीच प्रतिस्पर्धा भए पनि नेकपाले उनलाई प्रतिक्रियावादी, यथास्थितिवादी र पुँजीमुखी शक्तिहरूका विरुद्ध वैकल्पिक क्रान्तिकारी राजनीतिक धारको प्रतिनिधिका रूपमा प्रस्तुत गरेको छ।
